Hugmyndin að verkefninu: Arfur palestínskra kvenna: Útsaumur frá Palestínu til  Akraness. Skapandi vinna með konum frá ólíkum menningarsvæðum.

Öldum saman hafa konur um allan heim komið saman til handverksiðju. Á þeim tíma hefur skapast handverk byggt á hefðum og kunnáttu á hverju svæði fyrir sig. Handverksmenningin hefur  tvær hliðar. Hún skapar vellíðan og styður við sjálfsmynd fólks en getur um leið verið stöðnuð og íhaldssöm. Á þjóðflutningartímum nútímans er mikilvægt að virkja gamlar hefðir og kunnáttu til að byggja brú á milli menningarsvæða.
Hugurinn frjógvgast þegar ólíkir heimar mætast. En þá þurfa báðir heimar að mætast með opnum huga fyrir arfleifð hvors annars til að gefa sköpuninni tækifæri á að fara á flug.
Því fylgir álag að flytja í nýjan heim, því lengra í burtu því meira álag og meiri sorg. Þá er talað um menningaráfall sem þarf að takast á við á meðvitaðan hátt. Fólk veit ekki hvernig á að haga sér á nýjum stað og getur ekki nýtt fyrri þekkingu til að takast á við nýjar aðstæður. Viðmiðin sem við ólumst upp við, ­ rætur okkar, hefðir, hegðunarmynstur, tungumál, vináttu- og fjölskyldubönd ­ allt er það haldlítið í nýja landinu. En það skapast líka ný tækifæri í nýju landi til að læra að takast á við lífið og verkefni þess frá nýjum sjónarhornum og með nýjum hugsunarhætti.
Hægt er að byggja upp öðruvísi samskipti þegar hið hefðbundna tungumál íslenskan er ekki heppilegt tæki. Þar kemur hin gamla handverkshefð til sögunnar. Hér verður sérstaklega fengist við útsaumshefðina, útsaum frá Palestínu.
Þegar konur frá ólíkum svæðum koma saman til að skapa myndast einstök stemning. Skapandi vinna róar hugann og slakar á spennu í ókunnu landi og gefur von. Hún  eykur sjálfstraust, og getur myndað mikilvæga brú á milli menningarheima. Konurnar læra hver af annarri og samhjálp og gleði myndast.
Verkefnið gefur jákvæðar fyrirmyndir fyrir börnin,  gæti orðið sjálfbær iðja, leið til að læra íslensku á afslappandi hátt og leið til að nálgast Íslendinga á jákvæðan hátt. Handverk og matargerð gætu orðið kjölfesta í starfsemi hjá konum frá ólíkum svæðum, þar sem á endanum mætti jafnvel fara að selja Íslendingum afurðirnar, t.d. á kaffihúsi, það er leið til að nálgast Íslendinga á jákvæðan hátt.
Markmið verkefnisins Arfur kvenna: Útsaumur í Palestínu og á Akranesi var að nota skapandi vinnu til þess að laða fram jákvæða þætti sem konur taka með sér úr sinni menningu.
Rannsóknir sýna að aðlögun  þeirra innflytjenda sem leggja rækt við uppruna sinn gengur iðulega betur en þeirra sem gera það ekki.
Ekki er hægt að gefa sér fyrirfram hvað í hverjum og einum býr. Þess vegna er ómögulegt að segja hvert skapandi vinna leiðir, hún getur orðið mjög spennandi ferðalag eins og raunin varð á vorönn 2009.
Í samvinnu við Rauðakross Íslands og Rauðakrossinn á Akranesi héldum við í vegferð með konum frá nokkrum þjóðlöndum: Íslandi, Írak/Palestínu, Danmörku, Indlandi og Jórdaníu, Rússlandi og Skotlandi. Við komum saman í Rauðakross húsinu á Akranesi og nutum samveru við útsauminn. Stjórnandi verkefnisins var Anna Guðrún Júlíusdóttir handavinnukennari.
20. júní 2009 á flóttamannadaginn var sett upp sýning í Bókhlöðunni á Akranesi; palestínskur útsaumur: arfur palestínskra kvenna, afrakstur verkefnisins, sýningin stóð til 15. júlí
Á þessum vef er verkefnið kynnt. Framsetning efnis á vefnum er myndræn og texti takmarkaður. Heimilda er getið aftast þar er hægt að fræðast meira um efnið.

Ég þakka Rauðakrossi Íslands; Helgu G. Halldórsdóttur og Rauðakrossinum á Akranesi; Önnu Láru Steindal og Shyamali Ghosh fyrir þátt sinn í að gera verkefnið að veruleika.

                                                                   25. júlí 2009 Anna Guðrún Júlíusdóttir

                                                       ©  2009 Anna Guðrún Júlíusdóttir fyrir Rauðakross Íslands.