|

|
Sagan í hnotskurn
☼Smellið
hér☼
|
|
Staðsetning
og heiti
☼myndir☼
Grænhöfðaeyjar eru í vestanverðri Afríku, eyjaklasi í Norður-Atlantshafi, u.þ.b. 620 km vestur af Senegal. Eyjarnar eru 10 ásamt
5 smáeyjum. Stóru eyjarnar heita Santo Antao, Sao Vicente, Sao Nicolau,
Sao Tiago, Boa Vista, Sal og Maio, Brava og Santa Luzia og Fogo. Samtals
eru þær 4033 fermetrar að stærð (Ísland er um 100.000 fermetrar). Allar
stærri
eyjarnar eru í byggð nema Santa Luzia.
Langt heiti
þess er Republica de Cabo Verde / Lýðveldið Grænhöfðaeyjar. Eyjarnar eru
nefndar eftir Cap Vert (Grænhöfði), sem er vestasti hluti Afríku í
Senegal.
|
|
Hvaðan koma börnin?
Christine
kom frá
☼Praia☼
|
|
Landsveffang
Landsveffangið er:
.cv
Notendur Internetsins:
29.000 (2005).
|
|
Höfuðborg
☼myndir☼
Höfuðborg
Grænhöfðaeyja heitir Praia en hún er á eynni Sao Tiago.
|
|
Þjóðhátíðardagur
og stjórnarfar
☼hlustaðu
á þjóðsönginn☼
Sjálfstæði:
5. júlí 1975
Þjóðhátíðardagur: 5. júlí 1975
Stjórnarfar:
25. september
1992; 23. nóvember 1995 voru gerðar breytingar sem drógu úr valdi
forsetans; a 1999 revision created the position of national
ombudsman (Provedor de Justica)
Löggjö f:
based on the legal system of Portugal; has
not accepted compulsory ICJ jurisdiction
|
|
Sendiráð /ræðismaður Grænhöfðaeyja á Íslandi?
Næsta sendiráð Grænhöfðaeyja er í Berlín:
Dorotheenstrasse 43
DE-10117 Berlin
Sími: (30) 2045 0955
Telefax: (30) 2045 0966
Netfang:
info@embassy-capeverde.de
Vefsíða:
http://www.embassy-capeverde.de
Sendiherra:
His
Excellency Mr. Olívio Melício Pires 2003
|
|
Fjöldi íbúa
(2008)
Íbúar
Grænhöfðaeyja eru 426,998 talsins. 48% búa á eynni Santiago.
36,1 % eru 0-14 ára.
57,4% eru 15-64 ára
6,5 % eru 65 ára og eldri.
Tæplega 24 börn fæðast á hverja þúsund íbúa en hver kona eignast að
meðaltali 3,17 börn. Lífslíkur við fæðingu eru 68 ára fyrir karlmenn og 75
ára fyrir konur. |
|
Þjóðernishópar
Um 71% íbúa
Grænhöfðaeyja eru Kreólar en það er þjóðflokkur sem varð til þegar
portúgalskir landnemar blönduðust afrískum þrælum sem þeir fluttu með sér
af meginlandi Afríku.
28% íbúanna
eru afrískir og um 1% evrópskir.
Í gegnum
tíðina hafa eyjarnar verið misbúsældarlegar og því hafa eyjaskeggjar flust
á brott. Nú býr um hálf milljón þeirra (jafn margir og búa á eyjunum
sjálfum) víðs vegar um heiminn, t.d. í Bandaríkjunum, Portúgal, Hollandi,
Ítalíu, Frakklandi og Senegal.
|
|
Trú
Flestir eru
kristnir (kaþólskir) en á mörgum svæðum er kristnin innblásin af afrískri
þjóðtrú. Einnig er nokkuð um mótmælendatrú.
Trúin er stór
hluti af lífi eyjaskeggja, þeir mæta til messu reglulega og halda upp á
margar trúarhátíðir. T.d. á hver borg og bær sinn verndardýrling sem er
heiðraður með þriggja daga hátíð í kringum nafnadag dýrlingsins ár hvert.
|
|
Tungumál
Portúgalska er
opinbert tungumál á eyjunum en langflestir tala Kreóla dags daglega sem er
samsett úr fornri portúgölsku og afrískum málum. Mállýskurnar geta verið
nokkuð mismunandi eftir eyjum sem gerir það að verkum að erfitt er að koma
tungumálinu á bók. Enn hefur t.d. ekki verið gefin út orðabók á Kreóla.
Ekki tala allir eyjaskeggjar portúgölsku, það eru helst hinir meira
menntuðu. Þess vegna er hluti af fréttum og öðru opinberu efni sent eða
gefið út á kreóla.
|
|
Siðir og venjur
Það sem helst
einkennir lífshætti íbúanna á Grænhöfðaeyjum er hversu afslappaðir þeir eru.
Tíminn setur líf þeirra ekki í eins miklar skorður og hjá okkur á Vesturlöndum.
T.d. stoppa þeir á leið til vinnu til að heilsa ættingjum eða vinum jafnvel þó
þeir verði of seinir fyrir vikið, annað væri argasti dónaskapur. Að mæta of
seint í heimsóknir eða á viðburði, jafnvel allt að klukkutíma, þykir ekkert
tiltökumál. Gestgjafinn gerir bara ráð fyrir að gesturinn hafi þurft að sinna
einhverju mikilvægu áður en hann kom.
Á eyjunum er lítil
einstaklingshyggja. Efnameiri íbúar telja það skyldu sína að aðstoða vini og
vandamenn frekar en að sitja einir að auðnum. T.d. ef farið er út að borða er
ekki óalgengt að þeir sem eru betur stæðir borgi fyrir allan hópinn. Einnig
senda brottfluttir íbúar föt og peninga til ættingja heima. Margir af þeim sem
hafa flust á brott snúa til baka í ellinni og hefja einhverskonar viðskipti eða
bara setjast í helgan stein.
Eyjaskeggjar eru
gestrisnir, örlátir og vingjarnlegir en í samskiptum við fólk tíðkast þó ekki að
segja sína skoðun hreint út, nema ef til vill í pólitískum umræðum, og þeim
þykir beinar afsakanir óþægilegar.
Íbúar Grænhöfðaeyja
er mjög þrifin þjóð. Ekki er óalgengt að baða sig og skipta um föt oft á dag.
Þegar eyjaskeggjar
hittast segja þeir gjarnan: Modi ki bu sta? Þetta er Kreóla og þýðir:
Hvað segirðu gott? Þá er svarið yfirleitt: N’sta bom sem á íslensku
myndi þýðast sem: Ég segi allt ágætt.
Vinir nota
skírnarnafn hvors annars í samskiptum eða þá gælunafn en næstum því allir eiga
slíkt. Það getur bæði verið stytting á eigin nafni eða þá eitthvað sem lýsir
persónunni eða útliti hennar. Maður sem væri ljós yfirlitum og héti José gæti
t.d. verið kallaður Zé Branco (Hvíti José). Þegar þeir tala saman er augnsamband
mjög mikilvægt. Þeir standa nálægt hvorir öðrum og snertast jafnvel og haldast í
hendur þegar þeir ganga saman. Þegar ungmenni tala við eldra fólk, t.d. kennara,
er þó venjan að líta niður í virðingarskyni.
Íbúar Grænhöfðaeyja
eru mjög félagslyndir og þykir skemmtilegra að vera í góðra manna hóp heldur en
einir og sér. Í flestum borgum og bæjum er t.d. venja að hittast á torgum milli
kl. 6 og 8 á kvöldin og ræða um daginn og veginn.
Fjölskyldan er mjög
mikilvægur hluti af lífi eyjakeggja, ekki aðeins kjarnafjölskyldan heldur öll
stórfjölskyldan. Yfirleitt eru um 5-6 börn í hverri fjölskyldu og oft búa
aldraðir foreldrar hjá börnum sínum. Margar mæður vinna úti ásamt því að sinna
flestum heimilisstörfum. Þetta gerir þær að miklu leyti að stjórnanda á
heimilinu þó svo að karlmaðurinn sé yfirleitt talinn höfuð fjölskyldunnar.
Húsin á
Grænhöfðaeyjum eru í flestum tilvikum látlaus og aðeins helmingur heimila á
landsbyggðinni er tengdur við rafmagn. Fæst heimili eru með klósett og enn færri
rennandi vatn og aðeins efnameiri fjölskyldurnar hafa eldhús heima hjá sér. Þar
sem ekki er eldhús fer eldamennskan gjarnan fram á þakinu. Húsin eru búin til úr
steinsteypu og húsgögnin úr tré. Flísalagt gólf er merki um ríkulegt heimili. Í
hverju húsi er svokallað quintal en það er stórt svæði með engu þaki. Nánast
hvert heimili á síðan sérstakan ,,þakhund” sem býr uppi á þaki og passar
quintalið.
Íbúum Grænhöfðaeyja
þykir mörgum gaman að syngja og dansa í frítíma sínum, heimsækja vini og
ættingja, spila fótbolta á ströndinni, fara í bíó og horfa á sjónvarp.
hátíðir:
Opinberir
hátíðisdagar á Grænhöfðaeyjum eru m.a. nýársdagur, konudagurinn, öskudagur,
páskar, verkalýðsdagurinn og barnadagurinn. Í febrúar er Carnaval um
landið allt. Þjóðarhetjudagurinn er haldinn hátíðlegur þann 20. janúar en þá er
m.a. heiðruð minning Amilcar Cabral sem leiddi sjálfstæðisbaráttuna. 5. júlí er
þjóðhátíðardagur Grænhöfðaeyja en opinber hátíðahöld fara aðeins fram á fimm ára
fresti til að draga úr kostnaði.
|
|
Fjölmiðlar
☼
http://cvntv.com/☼
-
Dagblað á netinu á ensku
|
|
Tónlist
og kvikmyndir
Tónlistarvefur
☼http://www.caboverde.com/music/index.htm☼
Tónlist og dans er
mjög mikilvægur hluti af menningunni á Grænhöfðaeyjum. Þar er m.a. að finna
þrenns konar tónlistar- og dansstíla. Þeim svipar mjög til brasilískrar og
portúgalskrar tónlistar, enda er margt sameiginlegt í menningu þessara landa.
Tónlistarstílarnir kallast morna, coladeira og funaná.
Morna er líklega vinsælast, bæði meðal eyjaskeggja en einnig víða um heim.
Lang þekktust er ,,berfætta dívan”, söngkonan Cesaria Evora. Hún sigraði heiminn
með töfrandi rödd sinni og heillandi fasi. Hér er heimasíðan hennar:
☼
http://www.cesaria-evora.com/☼
Morna
tónlist er í hægum takti. Textarnir sem eru sungnir á kreóla eru oft dapurlegir
og fjalla um ást, þrá , föðurlandsást og sorgir.
Coladeira
stíllinn er heldur gleðilegri og funáná er enn hressilegri, enda
vinsælasta danstónlistin á Grænhöfðaeyjum. Funaná var bannaður á eyjunum
áður en þær urðu sjálfstæðar en varðveittist þó í sveitum.
Mest notuðu
hljóðfærin eru gitarre (gítartegund), viola (gítartegund), cavaquinho (eins
konar ukulele) og fiðlur. Harmóníka og ásláttarhljóðfæri eru líka mikið notuð.
Á eyjunum hafa komið
fram mörg dans-popp bönd sem leika tónlist með afrískum takti (í ætt við
coladeria og funaná), t.d.
Os Tubarões og Finaçon.
Tito Paris er tónlistarmaður frá Grænhöfðaeyjum sem
blandar saman öllum þremur stílunum,
☼hér
er hægt að hlusta á tóndæmi með honum☼
|
|
Líf barna
☼myndir☼
af börnum
á Grænhöfðaeyjum.
|
|
Skólar
Skólaskylda er frá 7
til 12 ára aldurs og u.þ.b. 85% barna ganga í skóla á þeim aldri. Um 48% fólks á
skólaaldri halda áfram í framhaldsnám en einungis 1% íbúa útskrifast með
háskólagráðu. Enginn háskóli er á Grænhöfðaeyjum. Ríkisstjórnin kostar allt nám.
Töluvert brottfall
er úr skólunum og fyrir því eru ýmsar ástæður. Ein þeirra er að kennslan fer
fram á portúgölsku sem gerir þeim börnum erfitt fyrir sem tala Kreóla heima.
Einnig er menntun ekki janfmikils metin á landsbyggðinni þar sem hún er ekki
talin nauðsynleg til að komast af. Margar fjölskyldur sem búa úti í sveit þurfa
líka á börnunum að halda til vinnu.
Læsi:
85,8 % karlmanna yfir 15 ára er læs en einungis 69,2% kvenna.
|
|
Í þróttir
Futebol (fótbolti)
er vinsælasta íþróttagreinin á Grænhöfðaeyjum, hún er bæði stunduð af kappi en
einnig fylgjast eyjaskeggjar spenntir með útsendingum, sérstaklega frá
portúglaska fótboltanum. Aðrar íþróttagreinar, t.d. körfubolti eru einnig að
verða vinsælli.
|
|
Matargerð
Uppskriftir á
:
☼íslensku☼
☼ensku☼
Mest er borðað af
hrísgrjónum, baunum og korni. Fiskur er oft borðaður með hrísgrjónunum. Einnig
er mikið borðað af heimaræktuðu grænmeti og ávöxtum s.s. kartöflum, hvítkáli,
laukum, gulrótum, tómötum, banönum, papaya og mangó.
Flestum eyjaskeggjum
finnst afar gott að gæða sér á sætindum og marmelaði og kökur eru í uppáhaldi
hjá mörgum. Einnig sætindi eins og Doce de leite sem er búið til úr
mjólk, sykri og sítrónu og doce de coco sem er búið til úr kókoshnetu og
sykri. Grogue er þjóðardrykkurinn en það er sterkt romm búið til úr
sykurreyr.
Þjóðarréttur
Grænhöfðaeyja kallast Cachupa og er kássa búinn til úr korni og fiski eða
kjöti.
|
|
Tíska
Íbúar Grænhöfðaeyja
leggja metnað í klæðnað sinn og ytra útlit og föt geta oft gefið vísbendingu um
stöðu viðkomandi. Þó eiga margir af fátækustu íbúunum ættingja t.d. frá
Bandaríkjunum sem senda þeim föt. Eyjaskeggjar eru oftast mjög snyrtilegir til
fara en þó alls ekki formlegir. Eldra fólk er heldur íhaldssamara í klæðnaði og
gamlar konur eru oft með slæðu bundna um höfuðið.
Íbúar í þéttbýlinu
er heldur vestrænni í klæðnaði heldur en þeir sem búa í sveitum sem blanda
vestrænum klæðnaði við hefðbundnari fatnað og konurnar þar eru frekar í kjólum
og með svuntur. Þeir eru þó alltaf jafn snyrtilegir.
Konur og fullorðnir
menn ganga yfirleitt ekki í stuttbuxum en karlmenn ganga hins vegar oft í
stutterma skyrtum. Sérstaklega vinsælir hjá ungum mönnum eru einnig bolir með
amerískum áletrunum, t.d. nöfnum á amerískum fótboltaliðum eða borgum.
|
|
Listir
Listir og menning á
Grænhöfðaeyjum á bæði rætur að rekja til Portúgal og Afríku. Sögur, spakmæli og
spunninn skáldskapur eru í miklum metum.
|
|
Veðurfar
☼veðrið
í dag☼
Grænhöfðaeyjar eru
afskaplega þurrar, þurrkatímabilið nær frá nóvember og fram í júlí. Rigningartíð
er frá ágúst fram í október en það er mjög óreglulegt og stundum rignir ekki
árum saman. Á einni eyjunni hefur ekki rignt í tíu ár!
Í janúar og fram í
mars blása harmattan vindarnir en þeir koma frá eyðimörkum Afríku og flytja með
sér þurrt loft og ryk til eyjanna.
Meðalhiti yfir árið
er 25° og lítill munur er á meðalhitastigi í kaldasta mánuðinum (febrúar) og
þeim heitasta (september) eða aðeins 5°.
|
|
L andslag ☼landslagsmyndir☼
Grænhöfðaeyjar mynduðust í eldgosum og eru eldfjallaeyjur.
Þær skiptast í Áveðurseyjar (Barlavento) sem eru giljóttar og veðraðar og
Hléeyjar (Sotavento) sem eru láglendar og sléttar.
Þó er aðeins eitt
virkt eldfjall en það er á eynni Fogo. Fjallið er 2,829 metra hátt og gaus
síðast árið 1995. Það var þó aðeins gos úr hliðargíg en aðalgígurinn gaus síðast
1675.
Video: elsdgos
í eldfjallinu
á Fogo:
☼http://www.youtube.com/watch?v=FNNoMvxfsMw☼
|
|
Landnýting og
auðlindir
Rúm 11% landsins eru
ræktanleg og búskapur er aðeins mögulegur á fjórum eyjanna.
Af náttúruauðlindum sem finnast á og við eyjarnar má nefna salt, kalkstein,
postulínsleir, leir, gifs og fisk.
Neysluvatn á eyjunum er af skornum skammti vegna þurrkanna. Brugðið var á það
ráð á 9. og 10. áratugnum að vinna vatn úr sjó á eyjunum Sao Vicente og Sal.
Einnig hefur verið borað fyrir vatni og stíflur reistar til að nýta
rigningarvatnið.
|
|
Dýralíf
☼myndir☼
Dýralíf á eyjunum er
ekki sérlega ríkulegt og aðallega er um að ræða fuglalíf en ótalmargar
fuglategundir þrífast þar. Meðal villtra dýra eru gekkóeðlan og fleiri
eðlutegundir ásamt tveimur sæskjaldbökutegundum.
|
|
Ógnir
náttúrunnar
Reglulegir og miklir
þurrkar eru helsta ógn náttúrunnar auk harmattan vindanna. Nokkur
jarðskjálftavirkni er á eyjunum og á Fogo er virkt eldfjall. |
|
Atvinnulíf
Þriðjungur íbúa eru
bændur og þeir rækta m.a. banana, korn, baunir, sykurreyr, kaffi og ýmsa ávexti
og grænmeti. Aðrar atvinnugreinar eru í byggingaiðnaðinum og fiskveiðar. Þeir
sem búa í borgunum vinna flestir hjá ríkinu, sem smákaupmenn eða við fiskveðar.
Íbúar eyjanna framleiða ekki nema um einn fimmta af því sem þeir þarfnast og
þurfa að treysta á innflutning matvæla og annarra nauðsynja. Grænhöfðaeyjar eru
tiltölulega fátækt land þó ástandið hafi batnað töluvert þegar leið á tíunda
áratuginn og árið 2007 var landið tekið af lista sameinuðu þjóðanna yfir minnst
þróuðustu löndin.
Atvinnuleysi er 21%
og 30 % íbúa lifa undir fátækramörkum. Efnahagurinn líður fyrir skort á
náttúrulegum auðlindum og miklum þurrkum og byggist því að miklu leyti á
þróunaraðstoð og peningasendingum frá brottfluttum eyjaskeggjum.
|
|
Peningar
Gjaldmiðillinn er escudo (CVE), 1 escudo = 100 centavos. 1 escudo = 1.12789
króna.

|
|