“Fjölþjóða útsaumsteppi” í móttökudeildinni

Upp úr miðjum maí 2002 ákváðum við að gera tilraunir með útsaum til tilbreytingar. Verkefnið var unnið af fingrum fram. Útgangspunkturinn var tvær útlendar útsaumsbækur með hugmyndum, hvítt léreft 25x25 sm. fyrir hvern nemanda og perlugarn í fjölmörgum litum. Nemendur lærðu ákveðna tækni til að færa munstur yfir á léreft og útsaumsgerðin var afturstingur.

Útkoman kom á óvart og var sett saman í  “fjölþjóða útsaumsteppi”, eins og meðfylgjandi mynd sýnir. Börnin höfðu kunnáttu með sér hvert frá sínu landi. Nemendurnir sem lögðu hönd á plóginn eru frá Pakistan, Filippseyjum, Kína, Vietnam, Litháen og Kenýa. Verkefnið minnir á þá staðreynd að útsaumur er sterk hefð í mörgum löndum og nýtur virðingar kynslóð fram af kynslóð. Stúlkurnar eru oft þjálfaðar í útsaumi allt frá 5 ára aldri. Þær lumuðu á ýmsum útsaumsgerðum sem komu skemmtilega á óvart. Drengirnir voru ekki síður áhugasamir en fyrir þeim var þetta nýlunda. Þeir voru duglegir að æfa sig.

Þegar “fjölþjóða útsaumsteppið” var komið saman mátti ýmislegt lesa úr því.  Stúlkurnar frá Vietnam völdu fíngerð munstur og “viðkvæma” liti (pastelliti). Nemandi frá Kenýa valdi áberandi sterka og bjarta liti og stór munstur. Stúlkan frá Kína valdi að sauma blómamunstur með tvöföldu perlugarni og blandaði þannig saman litum. Strákarnir völdu flestir upphafsstafinn sinn. Útsaumshefðin er greinilega sterk í Litháen eins og meðfylgjandi mynd af skuplu sýnir og minnir á þarlenda bóndakonu.

Gróður og fiðrildi var helsta viðfangsefnið hjá móttökudeildarnemendum á meðan íslenskukennarinn og íslenskar dætur hennar tvær völdu allar munstur úr dýraríkinu. Þær smituðust af saumagleðinni og blönduðu sér í “fjölþjóðateppið”.

                                                            Anna Guðrún Júlíusdóttir, deildarstjóri.